Zo, nu mijn grote projecten even in de kast liggen, heb ik tijd om wat kleine dingen af te werken of te maken. Soms zelfs nogal onverwachts. En soms totaal niet. Zo ook dit 2e gelukspoppetje. In het vorige bericht vermeldde ik al dat mijn collega vermoedde dat haar poppetje weleens ingepikt kon worden door haar dochter. Nou, niets was minder waar. Dus dit weekend maar aan de haak geslagen en voor haar een nieuwe gemaakt.
Het (mini-)olifantje was mijn overwachte project. Afgelopen donderdag was ik bij een vriendin en zij had een nichtje (7 jaar) te logeren. En die bedacht dat ze 's middags wel kralen wilde rijgen. Mijn vriendin had dat niet in huis, maar we zijn gauw naar de winkel gegaan voor een mooie kralendoos en sieradenelastiek. Toen we voor dat laatste bij de Xenos rondliepen, zag ze een kant-en-klaarpakketje liggen voor een gehaakt olifantje. Mevrouw was gelijk overstag. Dat wilde ze maken. Tjah, dat kan ik haar niet leren in een middagje. Dus vraagt zij: 'Kan jij dat dan voor mij maken?' Waarop ik zei: 'Natuurlijk!' Nou, ik wist wat ik gezegd had. Het mag dan een klein olifantje zijn, ik was er de hele middag zoet mee. Maar toen ik het gezicht van het meisje zag, kon mijn dag in ieder geval niet meer stuk. Het was wel een uitdaging. De haaknaald die erbij geleverd zat, was van plastic. En dat plastic was behoorlijk buigzaam. Dus ik moest wel voorzichtig te werk gaan om de naald niet te breken. En dat is gelukt! Uiteraard wat foto's van geschoten.
Ze had 1 speciale wens: er moest geen staart aan de olifant...dus voor 't eerst een olifant zonder staart gehaakt. Ze was er zo blij mee. Het was een genot om te zien hoe blij en trots ze was. Zodra deze olifant af was, waren die twee onafscheidelijk! Heerlijk om te zien. Ik weet niet waar ik het meest van genoot, het haken of het ongelooflijk blije snoetje van dat meisje. Nou ja, het lijkt me duidelijk...
Het (mini-)olifantje was mijn overwachte project. Afgelopen donderdag was ik bij een vriendin en zij had een nichtje (7 jaar) te logeren. En die bedacht dat ze 's middags wel kralen wilde rijgen. Mijn vriendin had dat niet in huis, maar we zijn gauw naar de winkel gegaan voor een mooie kralendoos en sieradenelastiek. Toen we voor dat laatste bij de Xenos rondliepen, zag ze een kant-en-klaarpakketje liggen voor een gehaakt olifantje. Mevrouw was gelijk overstag. Dat wilde ze maken. Tjah, dat kan ik haar niet leren in een middagje. Dus vraagt zij: 'Kan jij dat dan voor mij maken?' Waarop ik zei: 'Natuurlijk!' Nou, ik wist wat ik gezegd had. Het mag dan een klein olifantje zijn, ik was er de hele middag zoet mee. Maar toen ik het gezicht van het meisje zag, kon mijn dag in ieder geval niet meer stuk. Het was wel een uitdaging. De haaknaald die erbij geleverd zat, was van plastic. En dat plastic was behoorlijk buigzaam. Dus ik moest wel voorzichtig te werk gaan om de naald niet te breken. En dat is gelukt! Uiteraard wat foto's van geschoten.
Ze had 1 speciale wens: er moest geen staart aan de olifant...dus voor 't eerst een olifant zonder staart gehaakt. Ze was er zo blij mee. Het was een genot om te zien hoe blij en trots ze was. Zodra deze olifant af was, waren die twee onafscheidelijk! Heerlijk om te zien. Ik weet niet waar ik het meest van genoot, het haken of het ongelooflijk blije snoetje van dat meisje. Nou ja, het lijkt me duidelijk...
Dat is het leukst, iets maken voor iemand die er heel blij mee is!
BeantwoordenVerwijderen