Uiltasje / Owlbag

O, zijn jullie nog ergens? Wat ben ik lang weggeweest in blogland. En dat zal voorlopig wel een beetje zo blijven. Af en toe laat ik me even zien, maar meestal stop ik mijn energie in mijn gezin, werk, studie, hobby. Dan blijft er voor blogland weinig over. Maar ik had nu weer zin om even te kletsen. Dus eindelijk weer eens een blogje van mijn kant.

Oh, are you still anywhere? What a long time I have been away from blogging land. And it will remain that way for a while. Now and then I show myself, but usually I put my energy into my family, work, study, hobby. Then there is little left for blogland. But now I felt like a chat again. So finally another blog from my side.

Ook qua handwerk gaat alles een stuk langzamer dan voorheen. En daar moet ik nog steeds wel een beetje aan wennen. Het begint in te dalen dat ik - als ik iets op tijd af wil hebben - echt veel en veel eerder moet beginnen. Maar met dit tasje is het uiteindelijk gelukt. Ik heb 'm precies op tijd af! Hij kan nog net mee in de zak van Sinterklaas ;-)

Also my crochet- or knitprojects, everything is going a lot slower than before. And I still have to get used to that. It starts to sink in that - if I want to finish something on time - I really have to start much, much earlier. But in the end it worked out with this bag. I got it right on time! It can just be taken in Sinterklaas' bag ;-)

Weken terug begon ik eraan. Vooral omdat ik iets leuks wilde maken voor mijn dochter (1,5 jaar). En het voordeel van haken is, dat ik dat wat makkelijker kan doen als mijn dochter wakker is. Hoewel ik dan nog wel moet opletten dat ze de bollen niet in de knoop trekt. Want het is veel te interessant wat mama doet, dus daar moet je dan ook bovenop zitten (letterlijk... hahaha). Zo moest ik het regelmatig wegleggen om te zorgen dat ik niet weer een deel opnieuw zou moeten doen. Hier een paar foto's van het proces.

Weeks ago I started it. Mainly because I wanted to make something nice for my daughter (1,5 year old). And the advantage of crocheting is that I can do that a bit easier when my daughter is awake. Although I still have to be careful that she does not knot the bulbs. Because it's way too interesting what mom does, so you have to be on top of that (literally ... hahaha). For example, I had to put it away regularly to make sure I wouldn't have to do a part again. Here are a few pictures of the process.

Het project groeide langzaam. Ja, ook langzamer dan ik had gedacht. Maar dan nog, het groeide. En zo werd het dit leuke tasje. Met een kort bandje, zodat ze ermee in de hand kan lopen. Ik ben benieuwd wat ze ervan vindt als ze dit uitpakt. Maar daar moet ik nog even op wachten. En ondertussen genieten van de foto's. Hij is echt zo leuk geworden.

The project grew slowly. Yes, also slower than I thought. But then again, it grew. And so it became this nice bag. With a short strap, so she can walk with it. I'm curious what she thinks when she unpacks this. But I have to wait for that. And enjoy the photos in the meantime. He's really become so much fun.